Το Σάββατο στις 19 Φεβρουαρίου άλλαξε η ζωή όλων μας. Ήρωες της ημέρας ένας φύλακας διάβασης και μια θηλυκή σκυλίτσα περίπου 9 με 10 κιλά, 17 μηνών ημίαιμη ζουζούνα.
Την σκυλίτσα αυτή την τάιζε ο φύλακας της διάβασης που βλέπετε στην φωτογραφία.
Την σκυλίτσα αυτή επίσης τάιζε και προσπαθούσε να πλησιάσει φιλόζωη, προκειμένου να την οδηγήσει στο κτηνιατρείο για στείρωση, ήταν όμως δύσκολο καθώς η μικρή ήταν αρκετά φοβική και κρατούσε σταθερά απόσταση από τους ανθρώπους.
Το Σάββατο λοιπόν στις 19 Φεβρουαρίου, ο φύλακας πήρε τηλέφωνο στον Στέφανο, τον ζωοκόμο του Δήμου, λέγοντας πως ένα τρένο παρέσυρε ένα σκυλί. Η σκυλίτσα είχε μπει μέσα από κάποια κενά στα σύρματα στις γραμμές προσπαθώντας να αποφύγει δύο, αρσενικά μάλλον, αδέσποτα που την κυνηγούσαν.
Αγωνιώδης ήταν η προσπάθεια του φύλακα να βγάλει το σκυλί από κει μέσα, γιατί ήξερε ότι ερχόταν η αμαξοστοιχία, δεν κατάφερε όμως τίποτε, κι έτσι έγινε μάρτυρας ενός ατυχήματος που για πολύ καιρό θα στοιχειώνει τα βράδυα του.
Το τρένο παρέσυρε την σκυλίτσα κόβοντας το δεξί της μπροστινό πόδι από το μπράτσο και το αριστερό της μπροστινό πατουσάκι. Τυχερή μέσα στην ατυχία της δεν πέθανε από αιμορραγία μέχρι την μεταφορά της στο ιατρείο, γιατί η μεγάλη θερμότητα των τροχών της αμαξοστοιχίας λειτούργησε αιμοστατικά.
Τυχερή μέσα στην ατυχία της οδηγήθηκε στο κτηνιατρείο του Μάρκου και της Ασημίνας, όπου το περιστατικό αντιμετωπίστηκε άμεσα από τους κτηνιάτρους μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν τέθηκε ούτε στιγμή ενδεχόμενο ευθανασίας, ούτε από τους κτηνιάτρους, ούτε από κανέναν μας, παρόλο που όλοι ξέραμε ότι ο Δήμος δεν υπήρχε περίπτωση να καλύψει τέτοιο περιστατικό.
Την σκυλίτσα την βάφτισε η Γλύκα μας Zoe, όπως Ζωή δηλαδή. Και απέδειξε σε όλους ότι θέλει να ζήσει - και θα ζήσει καλά και όχι σαν ανάπηρη - από την πρώτη στιγμή που άνοιξε τα μάτια της μετά την αναισθησία, σηκώθηκε περπατώντας και στηριζόμενη στο ακρωτηριασμένο από πατούσα ποδαράκι της, πήγε να πιεί νερό και διάλεξε τη φωλιά της Κοζέτ για να ξαπλώσει. Και άποψη και απαιτήσεις!
Σχεδόν δύο μήνες παραμονή στο ιατρείο με καθημερινή φροντίδα από τους κτηνιάτρους μας και την Μαρία, την βοηθό τους, και η Ζοε πλέον είναι αποθεραπευμένη, φιλική και κεφάτη. Το δεξί της μπράτσο σώθηκε, οπότε μπορεί να μπει και προσθετικό πόδι, εάν προκύψει τέτοιο ενδεχόμενο, και το αριστερό της ποδαράκι είναι απόλυτα λειτουργικό, παρόλο που της λείπει το πατουσάκι. Άλλωστε, αρκετές φορές στέκεται όρθια και περπατάει στα δύο πίσω της πόδια.
Της λείπει το γρασίδι, οι βόλτες, ένα σπιτικό, μια ζεστή αγκαλιά. Έχει υπέροχους τρόπους με το φαγητό και δεν λερώνει στο σπίτι. Ψάχνει για ανθρώπους που θα την αγαπούν και θα την προστατεύουν, και δεν θα σκέφτονται την αναπηρία της αλλά θα καλοδεχτούν την τσαχπινιά και τα παιχνίδια της. Μήπως αυτοί οι άνθρωποι θα είστε εσείς;
Περισσότερες φωτογραφίες και βιντεάκια προσεχώς στο δικό της άλμπουμ στο facebook του ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ.
Αναρτήσεις
